Κάλεσμα ενότητας τής Ντόρας από τα Γιαννιτσά

Γράφει ο Γιώργος Μπατάς


Αιχμές για την κομματική πειθαρχία των τριών συνυποψηφίων της, για την προεδρία τής ΝΔ, άφησε η Ντόρα Μπακογιάννη στην ομιλία που έδωσε την περασμένη Τρίτη, στο ξενοδοχείο ΠΕΛΛΑ τής πόλης των Γιαννιτσών. Η τέως υπουργός Εξωτερικών έχοντας στο πλευρό της τοπικά κομματικά στελέχη, τόνισε ότι "η ΝΔ δεν είναι διχασμένη, αλλά λαβωμένη, πικραμένη και χρειάζεται αναγέννηση, όχι επανίδρυση".
Η κα Μπακογιάννη, την οποία καλωσόρισε ο πρόεδρος τής ΝΟΔΕ Πέλλας, Δημήτρης Ταπαζίδης, στην ομιλία της και το διάλογό της με πολίτες, εμφανίστηκε ενωτική με διάθεση επανάκτησης τής χαμένης εμπιστοσύνης πολλών ψηφοφόρων προς τη ΝΔ. "Αυτός είναι ο στόχος μου. Να διευρύνω τη ΝΔ, προς την κεντροδεξιά. Να στείλω μήνυμα πανστρατιάς. Να τους καλέσω όλους. Εκείνους που απογοητεύτηκαν, εκείνους που θύμωσαν, εκείνους που επέλεξαν να ψηφίσουν άλλο κόμμα. Για να το επιτύχουμε πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Να ξαναγίνουμε αξιόπιστο κόμμα".
Σε ότι αφορά το συνυποψήφιό της -για την προεδρία τής ΝΔ- Αντώνη Σαμαρά, δήλωσε λακωνικά, ότι γύρισε σελίδα. "Δεν υφίσταται νόημα να θυμόμαστε εκείνα που μας πλήγωσαν". Η άλλοτε σιδηρά κυρία τού υπ. Εξωτερικών δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο ΠΑΣΟΚ. "Έχουμε μία κυβέρνηση, που τα πρώτα βήματά της, μόνο ενθαρρυντικά δεν είναι. Τα πρώτα βήματα φανερώνουν έλλειψη σχεδιασμού, στρατηγικής και στόχου".
Στην είσοδο τής αίθουσας, όπου διεξήχθη η ομιλία τής κας Μπακογιάννη, οπαδοί της συμπλήρωναν έντυπο με τα προσωπικά τους στοιχεία. Το συγκεκριμένο έντυπο αποτελούσε φόρμα επικοινωνίας με το πολιτικό γραφείο της στην Αθήνα, ουτώς ώστε να καταγραφεί ο συνολικός αριθμός των ψηφοφόρων της εν όψει των εκλογών, οι οποίες θα αναδείξουν το/τη νέο/α πρόεδρο τής ΝΔ. Αυτή η τακτική είθισται να εφαρμόζεται σε κάθε προεκλογική περίοδο.
Στην αίθουσα παρευρέθηκαν -μεταξύ άλλων- ο βουλευτής τής ΝΔ, Γιώργος Καρασμάνης, οι πρώην βουλευτές τής ΝΔ, Ιορδάνης Τζαμτζής και Παρθένα Φουντουκίδου, ο πρώην ευρωβουλευτής τής ΝΔ, Γιάννης Γκλαβάκης, ο βουλευτής ΝΔ Κιλκίς, Κωνσταντίνος Κιλτίδης, ο τέως δήμαρχος Γιαννιτσών, Στυλιανός Βαμβίνης και στελέχη τού Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού από το νομό Πέλλας και τη Δυτική Μακεδονία.

Επίμαχη απόφαση για θηροφύλακες

Γράφει ο Γιώργος Μπατάς


Μήλο τής έριδος αποτέλεσε η ειδική υπουργική απόφαση τού τέως υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Σωτήρη Χατζηγάκη, για τους ιδιωτικούς θηροφύλακες, η οποία υπεγράφη στις 9 Ιουλίου τού 2009 και καθορίζει τον τρόπο πρόσληψης, αξιολόγησης και άσκησης των καθηκόντων τους.
Συγκεκριμένα, η σχετική απόφαση ήγειρε αντιδράσεις στους δασικούς υπαλλήλους με το αιτιολογικό, ότι ''εκχωρείται δημόσια εξουσία σε ιδιώτες''. Η Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων, η Ένωση Ελλήνων Δασοπόνων και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Δασοφυλάκων τονίζουν πως ''Δεν είναι δυνατό να ανατίθενται καθήκοντα διαχείρισης, προστασίας και εκμετάλλευσης τού δάσους και του φυσικού περιβάλλοντος σε ιδιωτικούς φορείς, που υποκαθιστούν τις λειτουργίες τού κράτους''.
Ο πρόεδρος τής Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ελλάδας, Νικόλαος Παπαδόδημας μίλησε στο offtherecord και ισχυρίστηκε πως ''οι δασικοί υπάλληλοι εξακολουθούν να κατέχουν τις ίδιες αρμοδιότητες. Ψευδώς λένε ότι οι ιδιωτικοί θηροφύλακες απέσπασαν αρμοδιότητες και ρόλους τους. Εκμεταλλεύτηκαν μία απόφαση, που στην ουσία δε δημιουργεί κάτι καινούργιο''.
Αίσθηση προκάλεσε και η αντίδραση- στην ειδική απόφαση- των Οικολόγων Πρασίνων. Η Εκτελεστική Γραμματεία τού κόμματος, μέσω τής επικεφαλής της, Βάσως Νάκου, κάνει λόγο για ''απαξίωση τής Δασικής Υπηρεσίας'' και υποστηρίζει ''τη στελέχωση και αναδιοργάνωσή της, ώστε να επιτευχθεί ορθή διαχείριση και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων''.
Από την πλευρά του, ο τέως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Σωτήρης Χατζηγάκης, χαρακτήρισε ''σωστή λύση'' την εν λόγω απόφαση, προβαίνοντας- μεταξύ άλλων- στις ακόλουθες δηλώσεις: '' Ήταν δύσκολη απόφαση, η οποία έχρηζε ιδιαίτερης περίσκεψης, αλλά το υπουργείο ενέκυψε σε αυτό και έδωσε τη σωστή λύση. Πιστεύω, πως με αυτή τη λύση θα υπάρξει συνταίριασμα δημόσιου και ιδιωτικού συμφέροντος''.

Εναλλασσόμενη μοναρχία

Γράφει ο Γιώργος Μπατάς


Τί έχει αλλάξει από το 1974 μέχρι σήμερα στην πολιτική σκηνή τής χώρας; Σίγουρα όχι τα πρόσωπα. Τριάντα πέντε χρόνια από τη μεταπολίτευση, Καραμανλής- Παπανδρέου(πρεσβύτεροι και νεότεροι) και οι συν αυτοίς κινούν τα νήματα τής Ελλάδας. Ας κάνουμε μία ανασκόπηση για να το διαπιστώσουμε:

1974: Μετάβαση πολιτεύματος, κατάρρευση δικτατορίας και εδραίωση δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον αείμνηστο.

1980: Εκλογή Κωνσταντίνου Καραμανλή τού πρεσβύτερου ως Προέδρου τής Δημοκρατίας.

1981: Το Πασόκ με τον Ανδρέα Παπανδρέου καταλαμβάνει την εξουσία σχηματίζοντας την πρώτη σοσιαλιστική κυβέρνηση τής Ελλάδας.

1985: Επανεκλογή τού Πασόκ με τον Ανδρέα Παπανδρέου.

1989: Οι εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο δεν τελεσφόρησαν. Κανένα κόμμα δεν έλαβε αυτοδυναμία με αποτέλεσμα να ιδρυθεί ένας βραχύβιος συνασπισμός συντηρητικών-κομμουνιστών. Το Νοέμβριο διενεργούνται πάλι εκλογές, οι οποίες οδηγούν στο σχηματισμό Οικουμενικής κυβέρνησης (ΣΥΝ-ΝΔ-Πασόκ με πρωθυπουργό τον υπέργηρο Ξενοφώντα Ζολώτα).

1990: Απρίλιος, η Ν.Δ με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη σχηματίζει κυβέρνηση. Το Μάιο, ο Καραμανλής, ο θείος, εκλέγεται πρόεδρος.

1993: Οκτώβριος, ο Ανδρέας Παπανδρέου -με το Πασόκ- επανακάμπτει στην εξουσία και παραμένει έως το 1996.

1996: Ιανουάριος, ο αποκαλούμενος τεχνοκράτης Κώστας Σημίτης διαδέχεται τον Ανδρέα στην ηγεσία τού Πασόκ, λόγω προβλημάτων υγείας τού τελευταίου.

2000: Απρίλιος, ο Κώστας Σημίτης επανεκλέγεται.

2004: Μάρτιος, ο Κώστας Καραμανλής, ο νεότερος εκλέγεται πρωθυπουργός με τη ΝΔ.

2007: Σεπτέμβριος, Επανεκλογή Καραμανλή.

Στις 4 Οκτωβρίου τού 2009, οι πολίτες θα κληθούν να προσέλθουν στις κάλπες, για να αναδείξουν τον πρωθυπουργό τής Ελλάδας. Καραμανλής ή Παπανδρέου; Το δίλημμα διαιωνίζεται. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, μόνο που αυτή τη φορά ανταγωνιζόμενοι είναι οι απόγονοι.
Οι οικογενειακές διασυνδέσεις, γνωστές ως οικογενειοκρατία και ο νεποτισμός δεν αποτελούν βασικά γνωρίσματα μόνο των βασιλικών οικογενειών, αλλά και των ελληνικών. Η Αρχαία Ελλάδα φημιζόταν για το αξιοκρατικό πνεύμα της. Οι πολίτες εναλλάσσονταν στα αξιώματα διά τού κλήρου, σήμερα εναλλάσσονται διά τής οικογενείας.
Τέτοια απαράδεκτα φαινόμενα, που μόνο δημοκρατικά δεν είναι, δε χαρακτηρίζουν σχεδόν καμία άλλη χώρα. Παράδειγμα στις ΗΠΑ, με μοναδική εξαίρεση τον πατέρα και υιό Μπους. Στην Αγγλία επίσης. Προφανώς είναι αποκλειστικά ελληνική πατέντα.
Ο δικομματισμός πρέπει να εκλείψει, γιατί ειδάλλως δε θα δούμε και άλλα πρόσωπα στον πολιτικό στίβο. Ο φόβος για τα μικρά κόμματα συνεπάγεται με φόβο για αλλαγή, ανανέωση. Αυτή είναι η ουσία τής δημοκρατίας, ο πλουραλισμός, η πολυφωνία και η πολυπροσωπία. Η πρόοδος αρχίζει από τον τρόπο που ψηφίζουμε και δυστυχώς δεν προοδεύουμε, αλλά μένουμε στάσιμοι. Αυτή τη φορά ας ενισχύσουμε με τη ψήφο μας οποιοδήποτε μικρό κόμμα. Ας δώσουμε και σε άλλους την ευκαιρία και ίσως πάψουμε να λέμε τη γνωστή στερεότυπη φράση: "Δε βαριέσαι μωρέ, όλοι ίδιοι είναι, δε ψηφίζω κανέναν". Όταν ρωτήσεις κάποιον αν θα ψηφίσει, απαντά αρνητικά και μετά απορείς, πως εκλέγονται οι πολιτικοί;

Απεβίωσε ο Στέφανος Ματθίας

Με αφορμή τη δυσάρεστη είδηση


Πληροφορήθηκα έκπληκτος από την εφημερίδα "Το Βήμα'', τον αιφνίδιο χαμό τού πρώην προέδρου τού Αρείου Πάγου, σε ηλικία 74 χρόνων, Στέφανου Ματθία, λόγω καρδιακής ανακοπής την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009. Ο Στέφανος Ματθίας κηδεύτηκε την επομένη- σε στενό οικογενειακό κύκλο- στο νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου. Ο εκλιπών εξελέγη πρόεδρος τού Αρείου Πάγου στις 05/07/96 και παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 2002. Την ημέρα που εξελέγη προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
"Θα ανταποκριθώ στα καθήκοντά μου, ώστε να υπηρετώ πιο αποτελεσματικά τη Δικαιοσύνη, την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό.
Έγινε ευρέως γνωστός και δυσαρέστησε πολλούς- συναδέλφους του και μη- με τον καυστικό λόγο του περί υπογείων σχέσεων δικαστικών υπαλλήλων και Ορθόδοξης Ελλαδικής Εκκλησίας. Χωρίς φόβο, αλλά με πάθος αγωνίστηκε για αμερόληπτη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Χαρακτηριστικά είχε γράψει τα εξής: "Η Ελληνική Δικαιοσύνη βρίσκεται σε αφύσικο εναγκαλισμό με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Λατρευτικές εικόνες και ευαγγέλια σε όλα τα ακροατήρια και τα δικαστικά γραφεία, αγιασμός κατά την έναρξη τού δικαστικού έτους, καθιέρωση τού Αγίου Διονυσίου τού Αρεοπαγίτη ως προστάτη τού δικαστικού σώματος, δικαστική αργία ανήμερα τής εορτής τού Αγίου, λειτουργίες, λιτανείες και αγρυπνίες στο φερώνυμο ναό, παρουσία εκπροσώπου τής εκκλησίας σε εκδηλώσεις τής Δικαιοσύνης...Αυτά είναι φαινόμενα αναχρονιστικά, ασυμβίβαστα προς ένα κράτος δικαίου, μέλους τής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φαινόμενα που σκιάζουν την Ελληνική Δικαιοσύνη και την εμφανίζουν υπό εκκλησιαστική κηδεμονία".
Υπέρμαχος τής ανεξιθρησκείας και της πλήρους ισότητας των θρησκειών απέναντι στη Δικαιοσύνη τάχθηκε ενάντια στην ίδρυση και τη λειτουργία ορθόδοξου ναού μέσα στο χώρο τού Αρείου Πάγου, διότι κάτι τέτοιο θα συνιστούσε- σύμφωνα με τον ίδιο- προνομιακή μεταχείριση τού ορθόδοξου δόγματος, ασυμβίβαστη με όσα επιτάσσει το Σύνταγμα και η Ευρωπαϊκή νομολογία για τα ανθρώπινα δικαιώματα.



Γιώργος Μπατάς

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ 2007
Πάει ο παλιός ο χρόνος
Μερικά από τα σημαντικότερα γεγονότα που στιγμάτισαν την χώρα μας


Σε λίγες ώρες το 2007 μας αποχαιρετά. Άλλη μια χρονιά περνάει στην Ιστορία με ευχάριστα ή δυσάρεστα γεγονότα. Δεν θα ξεχαστούν και θα μείνουν ως παρακαταθήκη για το μέλλον μας. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες όλοι κάνουμε έναν απολογισμό για το έτος που φεύγει. Μια αναδρομή σε όσα εκτυλίχθηκαν στην χώρα μας αλλά και στην προσωπική μας ζωή. Βάζουμε στοιχήματα για την νέα χρονιά. Στις γραμμές που ακολουθούν, αναφέρονται μερικά από τα πιο σημαντικά γεγονότα που στιγμάτισαν την Ελλάδα το 2007.

Το 2007 οπωσδήποτε ήταν μία χρονιά με έντονα πολιτικά γεγονότα. Η προκήρυξη των πρόωρων εθνικών εκλογών για τις 16 Σεπτεμβρίου όπου επανεξελέγη η ΝΔ με ποσοστό 41,8% και καταλαμβάνοντας 152 έδρες στην Βουλή. Βέβαια το ενδιαφέρον από αυτές τις εκλογές επικεντρώθηκε στο ΠΑΣΟΚ και στις εσωκομματικές εκλογές του όπου ο Γιώργος Παπανδρέου εκλέχτηκε ξανά αρχηγός του κόμματος, νικώντας τους αντιπάλους του Ευάγγελο Βενιζέλο και Κώστα Σκανδαλίδη. Το πρώτο τετράμηνο του 2007 οι φοιτητές έδωσαν τις μεγάλες μάχες τους ενάντια στον νόμο πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16. Το σκάνδαλο των ομολόγων σφράγισε την χρονιά που φεύγει, από τον Μάρτιο που έγινε η πρώτη αποκάλυψη, μέχρι και τα μέσα του καλοκαιριού. Η ανακοίνωση για ενδεχόμενο οριστικού λουκέτου της Ολυμπιακής, η παραίτηση Μαγγίνα, το Ασφαλιστικό, τα τεκταινόμενα στα Ζωνιανά, η απόπειρα αυτοκτονίας του Χρήστου Ζαχόπουλου, αποτελούν ειδήσεις που προκάλεσαν αίσθηση στην κοινή γνώμη. Το καλοκαίρι του 2007 σημαδεύτηκε από τις πυρκαγιές στην Πελοπόννησο και την Εύβοια. Τυλίχτηκαν στις στάχτες εκατοντάδες σπίτια αλλά και ανθρώπινες ζωές. Τα Μ.Μ.Ε. κάλυψαν αμέτρητες ώρες την τραγωδία του καλοκαιριού. Η ασθένεια του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση και μέχρι σήμερα δίνει μαθήματα ζωής με την γενναιότητα που αντιμετωπίζει την δύσκολη μάχη για την ζωή του. Από τον αθλητικό χώρο, τον περασμένο Μάιο ντύθηκε στα γιορτινά η Αθήνα με την μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου, τον τελικό του Champions League που πραγματοποιήθηκε στο ΟΑΚΑ με τους οπαδούς της Μίλαν και της Λίβερπουλ να δίνουν το δικό τους χρώμα. Ο κόσμος των Τεχνών αποχαιρέτησε για πάντα τους Νίκο Κούρκουλο, Σωτήρη Μουστάκα, Μαρία Μπονέλου, Βίκυ Βανίτα, Δώρα Σιτζάνη, Μάρω Λοίζου, Σπύρο Κωνσταντόπουλο, Νίκο Νικολαίδη, Μπάμπη Τσετίνη, Τζίμη Μακούλη, Κώστα Μπαντή , Βασίλη Φωτόπουλο, Απόστολο Τεγόπουλο, Φοίβο Ταξιάρχη και Αλέξη Γκόλφη. Η ταινία El Greco του Γιάννη Σμαραγδή σάρωσε τα ταμεία, ο Σαρμπέλ πήρε την έβδομη θέση εκπροσωπώντας μας στην Γιουροβίζιον τον Μάιο με το τραγούδι Yassou Maria. Η γυναίκα- σύμβολο του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, Φιλιώ Χαϊδεμένου, απεβίωσε πλήρης ημερών στα 108 της χρόνια. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης Λάκης Λαζόπουλος με την σατιρική του εκπομπή «Αλ τσαντίρι νιουζ», κατάφερε να εκτινάξει τα μηχανάκια της AGB με την καυστική του σάτιρα και δικαίως είναι το πρόσωπο της τηλεοπτικής χρονιάς.

Καλή χρονιά, ευτυχισμένο το 2008 με υγεία και τύχη!

Αλέξανδρος Παπαδόπουλος

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ
Η φωνή της Ελλάδας
Συνέδεσε το όνομά της με το αλβανικό έπος και το ελαφρό τραγούδι

Αύριο συμπληρώνονται 67 χρόνια από το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, όταν οι ιταλικές δυνάμεις διήλθαν από τα ελληνοαλβανικά σύνορα και η Ελλάδα πέρασε σε εμπόλεμη κατάσταση. Με το έπος του ’40 ταυτίστηκε η φωνή της Σοφίας Βέμπο. Η δημοφιλής καλλιτέχνιδα, ερμηνεύοντας τραγούδια όπως «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά» και «Βάζει ο Ντούτσε την στολή του», εμψύχωνε τους Έλληνες στρατιώτες και συγχρόνως σατίριζε τους κατακτητές. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες από τα στόματα των μαθητών και από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ακούγονται τα τραγούδια της που μας θυμίζουν τις ένδοξες στιγμές του έθνους μας και θα εξακολουθούν να ακούγονται όσο υπάρχει ελληνική ψυχή.

Ποια ήταν

Η Σοφία Βέμπο (Έφη Μπέμπο, όπως ήταν το πραγματικό της ονοματεπώνυμο) γεννήθηκε το 1910 στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή, η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στην Λάρισα και μετά στο Βόλο, όπου οι γονείς της εργάστηκαν ως καπνεργάτες.
Το 1930, ξεκινάει τυχαία το τραγούδι σ' ένα ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης για να ενισχύσει οικονομικά το σπίτι της. Το 1933 κατεβαίνει στην Αθήνα και συμμετέχει στην επιθεώρηση «Παπαγάλος 1933». Παράλληλα υπέγραψε και το πρώτο της συμβόλαιο στη δισκογραφική εταιρεία Columbia, ερμηνεύοντας ερωτικά τραγούδια της εποχής που γνώρισαν επιτυχία μεταξύ των οποίων «Κλαις», «Ψαροπούλα» ή «Καινούρια τώρα ζωή».Με την κήρυξη του πολέμου το 1940 ενθάρρυνε τους Έλληνες στρατιώτες μας στο μέτωπο με πατριωτικά και σατυρικά τραγούδια και πρωταγωνίστησε σε επιθεωρήσεις που προσάρμοζαν τα νούμερά τους στην πολεμική επικαιρότητα. Όταν τα ναζιστικά στρατεύματα εισήλθαν στην Αθήνα φυγαδεύτηκε στη Μέση Ανατολή, όπου συνέχισε να τραγουδά για τα εκεί ελληνικά και συμμαχικά στρατεύματα. Έγινε σύμβολο του έθνους, και την χαρακτήρισαν "Τραγουδίστρια της Νίκης".Το 1949 απέκτησε το δικό της θέατρο στην περιοχή του Μεταξουργείου, επαναφέροντας την επιθεώρηση. Ταυτόχρονα, λανσάρισε το «αρχοντορεμπέτικο» τραγούδι. Ποιος δεν έχει σιγοψιθυρίσει την «Ταμπακιέρα»! Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες «Η προσφυγοπούλα»(1938), «Στέλλα»(1955), όπου τραγούδησε τις μεγάλες επιτυχίες του Μάνου Χατζιδάκι «Ο μήνας έχει 13» και «Το φεγγάρι είναι κόκκινο» και «Στουρνάρα 288»(1959).
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 αποσύρεται από τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Την βραδιά του Πολυτεχνείου (17 Νοεμβρίου 1973) άνοιξε το σπίτι της κι έκρυψε φοιτητές, τους οποίους αρνήθηκε να παραδώσει όταν η ασφάλεια χτύπησε την πόρτα της. Στην προσωπική της ζωή, συμβίωσε με τον συγγραφέα και στιχουργό Μίμη Τραιφόρο, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1957.Η Σοφία Βέμπο έκλεισε για πάντα τα μάτια της στις 11 Μαρτίου του 1978 και η κηδεία της στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, μετατράπηκε σε πάνδημο συλλαλητήριο.

Αλέξανδρος Παπαδόπουλος

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΑΞΕΧΑΣΤΗ
Μελίνα για πάντα
87 χρόνια από την γέννηση της αιώνιας Ελληνίδας





Έζησε με πάθος. Γεννήθηκε σταρ. Στο θέατρο και τον κινηματογράφο αποτυπώθηκε η εντυπωσιακή προσωπικότητά της. Έλαμψε στην Αμερική και στην Ευρώπη. Τόλμησε και αντιστάθηκε στην δικτατορία των συνταγματαρχών. Θυσίασε την μεγάλη της αγάπη, την υποκριτική για χάρη της πολιτικής. Κατάφερε να γοητεύει τους πάντες ακόμα και αυτούς που δεν την συμπαθούσαν. Τα οράματά της έγιναν και δικά μας. Η μία και μοναδική Μελίνα Μερκούρη, σημάδεψε τον 20ό αιώνα και αποτελεί έναν από τους σύγχρονους μύθους της Ελλάδας. Στις 18 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 87 χρόνια από την γέννηση της τελευταίας Ελληνίδας θεάς. Και η ζωή της μοιάζει με παραμύθι.

Γεννήθηκε Ελληνίδα και πέθανε Ελληνίδα

Η Μελίνα Μερκούρη γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1920 στην Αθήνα. Ο πατέρας της Σταμάτης Μερκούρης ήταν βουλευτής, ενώ ο παππούς της Σπύρος Μερκούρης υπήρξε δήμαρχος Αθηνών για 30 χρόνια. Αποφοίτησε από την δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και το 1944 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο με το έργο του Αλέξη Σολομού «Το μονοπάτι της λευτεριάς». Πρωταγωνιστεί μετέπειτα σε κλασικά έργα. Το 1955 κάνει την παρθενική της εμφάνιση στον κινηματογράφο με την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Στέλλα». Το 1956 γνωρίζει τον Αμερικανό σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν και ενώνονται στην ζωή και την τέχνη. Το 1960 πρωταγωνιστεί στο φιλμ «Ποτέ την Κυριακή» του Ντασέν και καθιερώνεται παγκόσμια. Στα χρόνια της χούντας της αφαίρεσαν την ελληνική ιθαγένεια για πολιτικούς λόγους και κατοικεί αναγκαστικά στο εξωτερικό μέχρι την μεταπολίτευση. Από το 1974 ασχολείται με την πολιτική και το 1977 εκλέγεται βουλευτής ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια του Πειραιά και από το 1981 μέχρι το 1989 υπηρετεί το υπουργείο Πολιτισμού και ένας από τους βασικότερους στόχους της ήταν ο επαναπατρισμός των Ελγινείων μαρμάρων του Παρθενώνα. Το 1988 χτυπιέται από την επάρατη νόσο και δίνει σκληρή μάχη για έξι ολόκληρα χρόνια. Τον Οκτώβριο του 1993 επιστρέφει στο υπουργείο Πολιτισμού αλλά τα προβλήματα της υγείας της είναι ήδη πολύ σοβαρά. Εισάγεται στο «Μεμόριαλ» της Νέας Υόρκης λίγους μήνες μετά και την Κυριακή 6 Μαρτίου του 1994 «φεύγει» από την ζωή. Η σορός της φτάνει στην Ελλάδα στις 8 Μαρτίου του 1994 και τίθεται σε λαικό προσκύνημα. Την Πέμπτη 10 Μαρτίου του 1994, πραγματοποιείται η νεκρώσιμη ακολουθία στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών και ύστερα χιλιάδες άνθρωποι σιγοψιθυρίζοντας τα τραγούδια της «Αγάπη που΄γινες δίκοπο μαχαίρι» και «Τα παιδιά του Πειραιά», την συνοδεύουν μέχρι το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών όπου θα ενταφιαστεί σε οικογενειακό τάφο με τιμές αρχηγού κράτους. Ο θάνατός της προκάλεσε παγκόσμια συγκίνηση και το κενό που άφησε πίσω της παραμένει δυσαναπλήρωτο.

Αλέξανδρος Παπαδόπουλος